In de ban van de Berlin Beat ...

Een trendsetter kan je mij niet noemen.
Neem nu het bomberjackje ...
ik was daar niet onmiddellijk van overtuigd.
Voor mij bleef dat te 'high school musical',
een lompe bomberjack, met grote letters op ...

Maar toen verscheen het ene na het andere bekoorlijke modelletje op internet.
Ook op shoppingmomentjes zag ik er een aantal die me konden bekoren.
Ik schafte eerst een braaf donkerblauw aan
en vorige week ging ik overstag voor een exotische versie.
Maar in die tijd was ik er ook eentje zelf in mekaar aan het steken.




Had ik geweten hoe vlot dit zou gaan.
Echt niet veel werk en superduidelijke uitleg.
Geen idee waarom ik zooooo lang gewacht heb om er aan te beginnen.


Ideaal voor dit eerste lenteweer!
En dit lenteweer is dan weer ideaal voor mij :-)
Een stevige verkoudheid heeft me al een week te pakken,
geen zin om met wateroogjes op de foto te gaan!
Dus dit keer kon ik hem toch overtuigen om mijn gezicht eens buiten beeld te houden ...


Hoewel ;-)

Zie je het koperkleurige paspelbandje?
Daar ben ik heel tevreden over.
Ik vond het nogal moelijk om de ideale boordstof te vinden.
Zwart zou het de donker maken.
En het écru was dan weer nogal bleek.
De oplossing bleek ook aan het kraagje de koperkleurige paspel te verwerken!
Bedankt voor de tip, Greet!


Stofje: Terre Bleue
Ritsen en boordstof: Stof op zolder
Patroon: Berlin Beat uit Urban Style van Eva Maria

Vol van liefde

Lucia en haar juf,
dat is ware liefde!
Toch zeker van Lucia's kant.
Als 9-jarige is ze sowieso vol van juffen.
Ze wil juf worden ...
en soms zou ik denken dat ze het al is.
De uren 'stage' die ze al liep op haar kamer met haar vaste 'leerlingen'.
De toetsjes die worden uitgetypt en in zesvoud afgedrukt (ja, haar klas telt 6 leerlingen) of gewoon in zesvoud overgeschreven met de nodige tekeningetjes. 
De turnlessen op de trampoline,
af en toe een berisping voor een kindje dat niet luistert.
De zorgschriftjes voor wie het wat moeilijk heeft met lezen of rekenen.
De piekfijne voorbereiding voor het oudercontact ...
Af en toe komt haar collega-juf op bezoek en dan worden er ook rijen gevormd.


Maar vandaag gaat het over haar juf, juf Hanne!
Juf Hanne droeg haar klas op handen en de klas, die was helemaal weg van juf Hanne.
Het moet ergens in oktober geweest zijn dat Lucia hééééél groooot en goed nieuws had,
juf Hanne was zwanger!
Even later kwam het besef dat dit wel zou betekenen dat juf Hanne niet het hele jaar zou blijven.
Maar als dat verdriet was verwerkt, begon die jongste van ons aan de nodige voorbereidingen.
Er zou een afscheidsfeest komen,
ze zou met haar vriendin een dansje doen ...
Beeld je in, het tekstje werd geschreven, het dansje werd geoefend en dat al sinds november!


Aan toewijding geen gebrek.
De laatste weken kwam er nog iets bij.
'Mama, jij maakt toch een cadeau hé voor de baby van de juf!'
We kwamen tot een akkoord, we zouden het samen doen.

Juf Hanne had al aan de klas verklapt dat het een meisje zou worden.
Dus konden we ons geheel laten gaan. We kozen een babyroze bedrukte jersey en ook de effen variant van deze gemeleerde stof.
Een 'one to hug' in wording!


Lucia en ikzelf werden een team.
Dat verliep al vlot ... hoewel ik af en toe wat binnensmonds zat te sakkeren met het tornmesje in mijn hand.
Tja, jersey naaien is natuurlijk ook niet altijd evident.

We voorzagen deze 'one to hug' van oortjes.
En werden zelf al een beetje verliefd op onze baby, met zijn omkeerbaar jasje!




Het afgeven van het jasje mocht het verdriet van afscheid nemen wat verzachten.







Een tip: Om de vorm van het jasje mooi te houden verstevigde ik het voorpand en rugpand, alsook de omslag van de mouwen van de effen jersey.


I did the Pam!

Ik maakte een Pam voor mezelf.
Dat stond al heel lang op de planning!
Eigenlijk heb ik wel nog enkele stofjes liggen die ik kon gebruiken.
Maar ik kocht nogal in een bevlieging een heerlijk zacht stofje.
Dat stond dus niet op de planning.



Eigenlijk is het wel voer voor de verkoopsmarketing.
Het ging namelijk zo.
Onlangs maakte ik twee 'One to hug' jasjes ... voor een tweeling
(moet ik eigenlijk zeggen 'two to hug' haha sorry flauwe mop)
en daarvoor ging ik twee kleurtjes 'spons' halen.
Ik had me zelfs voorbereid door de hoogte van de mouw te meten!
Niet gebruikelijk voor mij.

40% korting, hing er aan de deur!
Ik snuffelde wat rond, genoot en zoog wat sfeer.
Maar neen, ik liet me niet gaan.
Dat was nu echt niet nodig, want ik had immers stof genoeg thuis.

'Mijn vingers kriebelen om aan de jasjes te beginnen!' zo zei ik nog aan de verkoopster.
Een half uur later kon ik me wel voor het hoofd slaan.
Onder geen beding had ik stof genoeg voor de kap.

Ik snelde dus maar terug ...
en blijkbaar was deze 'tegenslag' voldoende om op een fractie van een seconde te zwichten voor dit stofje.
Misschien wat verzachtende omstandigheden, 
deze rol lag goed verstopt en had ik een uur vroeger niet zien liggen.
De kleuren spraken me meteen aan!
Het stofje lag er ook in omgekeerde print, oranje met blauwe dieren.
Eind januari nogal fel in mijn ogen,
maar ik denk dat dit in hoogzomer ook wel heel mooi kan zijn ...


Ik wist het meteen,
dit wordt mijn eerste Pam!
Waarmee ik indirect impliceer dat er zeker nog vele Pammetjes welkom zijn ;-)
Dit bloesje is heel snel klaar
en heel dankbaar om te dragen.
Er kwam een microtexnaald aan te pas, want het hele fijne stofje is best wel teer!

Wat deed ik al anders?
Ik maakte smallere striklinten, afgewerkt ongeveer 1 cm breed.
De oorspronkelijke breedte vind ik net iets te breed.


Wat doe ik de volgende keer anders?
Indien lange mouwen maak ik ze toch 2 cm langer,
het bloesje zelf ook 1 à 2 cm.
En als het stofje niet elastisch is,
leg ik middenrug misschien ook maar een halve cm van de stofvouw!


Maar verder ben ik dus heel tevreden!


Pam-top uit La Maison Victor 01/2016
Stof van Trifolium, Wervik




'The twist' wordt hier eens uitgelegd (tutorial)

The twist uit mijn vorige bericht wilde ik wel eens uitleggen.
En daar bleek wel interesse voor te zijn!
Dus doen we dat hier met veel plezier.
Ik nam onderweg wat foto's.



Ik hoop dat alles duidelijk genoeg is,
maar ik ben er zeker van dat als je het gewoon doet,
alles zichzelf wel uitwijst!
Voor alle duidelijkheid,
het gaat hier dus om een petit-pan-kraagje op een V-hals.
Als je met deze 'Junior high dress' aan de slag gaat, dan heb je al meteen een patroon voor zowel een rond kraagje als een V-uitsnijding.
Maar volgens mij kan dat bij eender welk patroon.

Ik maakte de oorspronkelijk V-uitsnijding 2 cm dieper aan de punt, om een ideaal kijkgaatje te bekomen.
Natuurlijk doe je dit ook bij het belegdeel. 
Om voldoende beleg te hebben om de punt netjes af te werken, 
tekende ik ook 2 cm bij aan de onderkant van het beleg.



  1. Maak de beide kraagdelen. Bij de jurk zijn de schoudernaden al aan elkaar gestikt. Leg de beide kraagdelen op de jurk. Leg alles mooi vlak en let erop dat de beide kraagdelen elkaar raken.
  2. Stik het deel van de ronde kraag dat op het jurkje ligt vast. Doe dit tot daar waar de ronde kraag een andere 'weg' volgt dan de V-uitsnijding. Stik op net iets minder dan een cm, zodat deze stikking straks verdwijnt.
  3. Aan de andere kant ziet dat er zo uit! Zoals je merkt heb ik deze verstevigd met vlieseline.


  4. Stik bij de belegdelen de schoudernaden. Leg dan het beleg met de goede kant op het kraagje en stik dit beleg even ver als je vorige stiksel van de kraag. In dit geval stikte ik dus maar ongeveer 2 cm verder dan de schoudernaad. Stik nu op precies 1 cm.
  5. Knip de naad in tot aan het puntje van het stiksel. Je mag dit zowel door de 'blauwe stof' als door 'het witte kraagje' zelf doen. 
  6. Het kraagje hangt nu gedeeltelijk vast.

  7. Tijd voor de grote verdwijntruc :-) Trek nu de loshangende stukken van de 'witte' kraag weg onder het beleg zodat deze kraag niet wordt meegestikt met de volgende stap! Speld het beleg vanaf de punt van de V-uitsnijding vast tot net voor het knipje dat je daarjuist maakte.
  8. De stikkingen komen net niet tegen elkaar. Dat is niet erg.
  9. Knip zowel de jurk als het belegdeel in tot net voor je stiksel in de punt. Je kan ook de naad van je beleg wat bijknippen.


  10. Vouw nu het beleg op zijn plaats. Strijk alles goed uit. Het begint er al op te lijken!
  11. Stik de punten van de ronde kraag met een zigzag vast op de plaats waar straks nog een biais voor de afwerking komt.
  12. Zoals je ziet had ik hier pas door dat je het kraagje ook moet inknippen om het netjes te kunnen afwerken.


  13. Knip zelf biais schuin van draad en strijk alles mooi uit of je kan natuurlijk ook gekochte biais gebruiken. Dan zou deze wel dezelfde kleur van je kraag moeten hebben, want je zal er toch altijd een beetje van zien.
  14. Stik de biais op de bovenkant van het kraagje vast vanaf het ene knipje tot het andere knipje.
  15. En nu was ik blijkbaar wel heel erg gehaast om het resultaat te zien. Van de laaste stappen heb ik geen foto's meer. Je vouwt dus de biais mooi om de naad, spelt alles goed vast en stikt op het randje door.
  16. Strijk alles heel goed uit. De boord met de biais strijk je naar binnen. De uiteinden van de biais zette ik vast met de hand.

Ok, I addmit, de kwaliteit van mijn foto's is niet super.



Met een beetje durf tover je een tevreden glimlach op jouw gezicht / op het gezicht van je tienerdochter (schrap wat niet past).



Junior High dress: mijn versie met een twist (eindelijk)!

Als je een tienermeid in huis hebt,
dan is je oog ongetwijfeld al gevallen op een nieuw jurkjespatroon. 
Ann, van 'Lieveke en zus' kon er niet omheen.
Ze ontwierp al een frivool zomerjurkje met een hoog schattigheidsgehalte voor speelse meisjes.
Het jurkje kreeg de naam van haar jongste dochter Eryn mee.


Maar nu was Norah, haar oudste dochter, aan de beurt!
Een jurk voor prille tieners en ja, ook voor jeugdige dames :-)
Ik was meteen gewonnen voor dit nieuwe patroon,
alleen al die mooie tekeningen die bij haar patronen horen, doen mijn hartje overslaan!


Ik gaf me op voor haar blogtoer en was vereerd dat ik opnieuw mocht meedoen.
Zo'n lancering mogen mee op gang trekken, dat heeft toch iets speciaal!
Als je al even meevolgt in deze blogtoer,
dan is het je misschien ook opgevallen dat ik me tot mijn grote spijt niet aan mijn belofte heb kunnen houden.
Een heel stevige griep strooide roet in het eten.
Ik haalde de deadline niet.
Zo'n griep dwingt je je leven enkele dagen 'on hold' te zetten.



Voordeel, ondertussen kan je wel wat verder denken.
Ik had het jurkje al geknipt in een donkerblauwe stof die nog in mijn voorraad lag.
Ik hou echt van deze klassieke look, de vorm van de jurk komt er prachtig in uit.


Maar tegelijk mocht er toch iets meer, 
het moet nu ook weer niet te braaf worden.
En zo kwam ik op het idee om het ronde kraagje te combineren met de V-hals!

Ann omschrijft haar patronen dan ook als volgt:

Mix…
en match.
Probeer, combineer!
Buiten de lijntjes kleuren?
Toegestaan!

Ik knipte de onderdelen nog eens gedeeltelijk opnieuw uit in een proefstof.
In de zetel had ik al heer hard nagedacht hoe dat dan precies zou kunnen,
maar soms moet je het gewoon eens doen.
Als er interesse is, dan wil ik wel eens uitleggen hoe ik het deed
 (ik nam onderweg de nodige foto's)!


Ann geeft als tip om de bovenwijdte te volgen om een maat te kiezen,
Leonie hoorde net bij de bovengrens van 14 jaar.
Ik twijfelde en knipte extra zijnaad, 
maar had dit helemaal niet nodig.
Het jurkje zat meteen perfect.
Wat een zaligheid om niet te moeten bijsturen!



Het jurkje is pittig kort.
Dat heeft zo zijn redenen.
Eigenlijk had ik de bedoeling om er nog een strook wit en paillettenkant aan te zetten
(beide restjes van haar vormseloutfit),
maar bij een pasbeurt was ik helemaal weg van die eenvoudige look
en dus lieten we het 'pittig' kort!

Het mag wel duidelijk zijn dat ik nogal enthousiast ben!
Ik popel om eens een bloesjesversie te maken of nog eens een jurk met de versnijdingen op de rug.





Happy with his new Theo

Ik trakteerde mezelf enkele weken geleden op de papieren versie van de Theo 'tienerproof'.
De dagen voordien had ik me verdiept in het onderwerp 'communiekleren voor minitienerjongens'. Er heerst nogal wat twijfel over dit laatste ... doe ik het of doe ik het niet ...


Om al een beetje in de sfeer te komen en misschien ook knopen te kunnen doorhakken was het ideale moment aangebroken om in een lang gekoesterde lap een Theo voor Matteo te maken.
De stof kocht ik nog bij Liesellove. Een specialleke die me echt wel kan bekoren! Ik hou van het mooie blauw, met wat aqua, een tikkeltje oker en groen. 



De print met de stoere leeuwen, nog steeds één van de favoriete dieren van Matteo, doet mijn en zijn hartje sneller slaan. Zag je de bloemen, die lijken wel 'geborduurd'!


Ik dook in mijn restjesbak en haalde er meerdere soorten stofjes uit. De eerste 'duik' leverde geen perfecte match op, maar bij mijn tweede duik hadden we prijs. Matteo vond de donkerblauwe stof perfect voor wat extra accentjes!


Alles verliep op wieltjes, leuk om te kunnen naaien zonder veel obstakels of denkwerk, gewoon even beslissen welke extraatjes je wil. 



Misschien toch opbiechten dat ik er zeker een uur over deed voor ik zeker wist dat de print vooraan zou doorlopen! Of was het anderhalf uur ... en weet je wat Leonie zei toen het hemd af was ... 'Heel mooi, mama, maar misschien moest de print vooraan niet doorlopen ...'


Oh ja, bijna vergeten, ik paste het perfecte trucje toe om de knoopsgaten in een rechte rij te krijgen. Ik vond het warm water niet uit, dat staat vast! Maar wie het dan wel deed, dat weet ik echt niet meer. Je mag hier gerust komen claimen :-)
Het rolletje schilderstape eigen ik me zelf toe, het keert niet meer terug naar de materiaalkoffer!



Toeval of niet, gisteren konden we genieten van de ene na de andere prachtige Theo! Ik zat niet bij de bedenkers, maar sluit me bij deze toch graag aan bij de Birtheo's. Proficiat met je verjaardag, Sharon!




Mijn Miss Romantiek

Het erekroontje voor Miss Romantiek gaat naar ...
tja, als het van mij afhangt, dan kies ik voor Leonie!
Ik ben helemaal niet thuis in missverkiezingen,
wist zelfs niet dat de nieuwe Miss België gisterenavond verkozen werd.


Zie je, mijn Missje wordt groot!
En dat vindt ze zelf niet altijd even leuk.
Ze heeft het wat moeilijk met de vele veranderingen ...
op een foto is de zelfzekerheid soms wat weg.



Hoeveel twijfels er ook door dit tienerhoofd gaan,
gelukkig zijn er ook nog zekerheden.
Ze heeft een eigen stijl en weet wat ze mooi vindt.
Het mag wat verfijnder en elegant.
Een beetje bling bling af en toe, een romantisch stofje, een  zwierige jurk.

 

In haar dromen liep ze hier rond, in de kledij van Alicia.
Ik kan haar geen ongelijk geven, oh wat hou ik van deze kledij!


We zijn hier thuis nogal verknocht geraakt aan deze serie ...
Als het van Leonie afhing, dan keek ze de serie in één keer uit!


Het verzoek was er al een heel eind.
'Wanneer maak je nog eens een kleedje voor mij, mama?'
Ik kon deze roep niet meer negeren en we kozen een romantisch stofje en modelletje uit Burda.
Ik tekende de kleinste maat over, maar deze bleek nog heel ruim te zitten.
Niet makkelijk, naaien voor dit ranke tienerlijf.
Zelf maakte ze een shirt uit LMV in dezelfde maat en dat blijkt dan weer heel smal te zitten.
Ik weet het, ik moet meer opmeten voor we beginnen ...

Voor de afwerking bestond wat twijfel,
op een shoppingmiddag zagen we in één van haar favoriete winkels enkele bloesjes met een striklint aan de hals.
Ik stelde dit voor en dat vond ze prima.
Maar eens de jurk af was, vond ze dit striklint toch niet meer mooi ...

Met de feestdagen slaagde ze erin het lint weg te moffelen onder haar jurk,
maar ondertussen lijkt het alsof het toch weer OK is ... want het lint mag weer gezien worden.


De jurk is pittig kort. Even leek het erop dat de jurk wat 'onzedig' kort zou worden.
Bij het strijken van de zoom, schroeide ik enkele gaatje in de stof ...
Tja, een dikke tegenvaller.
Ik naaide een extra strook aan de rok, streek deze opnieuw om (ja, een stuk voorzichtiger) en stikte deze vast in de aanzetnaad.


Kijk, spontaan poseren lukt ook nog !!