My 3D - boy

Die zoon van ons is een 3D-ventje!
Een perspectieftekening volgens de regels van de kunst maken, daar kan hij wel eens werk van maken.
Oefeningen op ruimtemeetkunde, pure ontspanning voor hem.


Dus dan begrijp je waarom ik blijkbaar twee keer na elkaar een gelijkaardig stofje voor hem kocht.
Het ene tricot, het ander een katoentje.


Het tricotstofje is er nog eentje van Mon Depot.
Op naaiweekend waagde ik me aan een polo-variant van het Theohemd.
Daar schreef Sharon een extra handleiding voor, die ze gratis ter beschikking stelt.
Een gat in mijn kennis van het naaien, nog nooit eerder maakte ik een polosluiting.


Onderweg deed ik iets fout ... 
Dat dit iets kan te maken hebben met de gezelligheid op weekend is veel denkbaarder dan dat het iets zou te maken hebben met de degelijkheid van de uitleg :-)
Babbel, babbel ... leute leute ... 
Geen erg, het foutje is zelfs niet te zien aan de buitenkant!


Op de achterkant stikte ik de voorziene plooi aan de buitenkant vast, leuk detail nu het hemdje toch in tricot werd gemaakt, vond ik! 

Dit tricootje (van Lily Balou dacht ik) is van zo'zeern superkwaliteit dat ik makkelijk de averechtse kant kon gebruiken voor het kraagje en de mouwboordjes.



Meneertje had er geen zin in, deze ochtend ... 
Twee mogelijkheden, of hij had 'proefjesstress' of hij had 'ochtenhumeur' 

Of beide 😂


Zonder dat ik het door had, kocht ik nog een katoentje met 3D-huisjes.
'Echt iets voor Matteo', zei ik tegen Leonie.
'Of is het misschien te kinderachtig ... ?' voegde ik er even later aan toe. 
Leonie deed HEEEEEL overtuigd dat ze het stofje helemaal voor Matteo vond,
een half uurtje later biechtte ze op dat dit enkel was omdat we dan sneller gingen shoppen.

Die jeugd toch hé!



Matteo is gelukkig wel overtuigd, ik probeerde de kleurtjes iets stoerder te maken en voegde er grijze accenten in boordstof aan toe.


Verder valt er niet veel meer te vertellen.
Ik heb alleen maar meer zin om nog heel veel Theootjes te maken ... en Billietjes!




Vormsel anno 2017 III

Ik zou mijn best doen om opnieuw met wat meer regelmaat een outfit te bloggen!
Na de feestoutfit voor de vormeling en de zussenoutfit toon ik jullie nu wat ik voor mezelf in mekaar stak.
Voor mij werd het een soort van last-minute project.
Een soort van??
Wel, ik had al vrij vlug in gedachten eens een broek te dragen.
De broek zou gekocht worden, een topje en vestje gemaakt.

Al vrij snel vond ik een leuke broek.
Maar toen was ik volop bezig aan de outfit voor Matteo.
En de tijd, die nam een loopje.

Kwam daar nog eens het trouwfeest van mijn zus tussen.
Een feest die me ook wat in snelheid voorbij stak!
Geen eigen maaksels voor het gezin ...
Ik kocht op de valreep nog een jurkje van het 'chiquere' soort
en besliste dan maar meteen dat die jurk zeker een tweede keer kon gedragen worden op het vormsel.

Ok, het plan zou dus anders uitdraaien en daar had ik 'vrede' mee.
Tot anderhalve week voor het feest ...
Het 'chiquere' jurkje, daar had ik enkel een sjaal bij.
Geen jasje, geen truitje, neen, alleen een sjaal om over je armen te hangen ...
Het besef dat ik misschien wel weer een avondje kou lijden tegemoet zou gaan,
deed me plotsklaps beslissen toch nog voor het topje en vestje te gaan.

Veel tijd zou ik niet hebben,
maar een korte deadline doet me eigenlijk ook goed!
Geen tijd om urenlang te twijfelen ...
en een goede taakspanning kan wonderen doen.


Geen bomber, dit keer, hoewel momenteel wel torenhoog favoriet!
De gekochte broek in gedachten, zou het 'trainingehalte' nogal marginaal hoog liggen.


Ik zocht een getailleerd jasje op het internet,
het moest een eenvoudig model worden, want ondertussen vond ik een blauw-écru gestreept stofje met pailletjes bij 'Den Beer'.
In die zoektocht kwam ik tot het besef dat een getailleerd jasje blijkbaar niet helemaal 'up to date' is.
Maar daar had ik 'lak' aan 😄!



Eens te meer blijkt een perfecte fitting essentieel.
Het jasje bleek me aanvankelijk niet te flatteren, te ruim op de borst, op de rug, op de armen ...
Dit keer sprak ik mijn collega van de afdeling mode aan.
In no-time spelde ze het vestje op maat.
En voor mezelf werd het een avondje tornen en aanpassen ...
maar met een heel tevreden resultaat achteraf!


Op mijn pinterest-pagina vond ik een idee voor het perfecte topje!
Ik tekende het patroon over en knipte de stof in mijn middagpauze ...
krappe deadline, remember!



Uiteindelijk kon ik op donderdagavond het topje maken, wat gelukkig geen al te grote problemen meer opleverde.
Alleen de halslijn diepte ik iets meer uit.



Uiteindelijk voelde ik me heel comfortabel in mijn outfit.
Het weer zat zelfs zo goed mee, dat de gasten ook het topje in al zijn glorie te zien kregen!



Topje: verkorte Ivy jurk uit La Maison Victor november-december 2015
Jasje: Knipmode oktober 2012 (Bedankt trouwens aan de bib Wevelgem, topservice om dit boekje uit de kelder voor mij op te diepen!)
Broek: Ticha


Vormsel anno 2017 II

Ik krijg de laatste tijd af en toe eens de vraag of ik wel nog naai.
Tja, deze mensen komen hier wel eens piepen en zien hier inderdaad nog weinig gebeuren.
Maar schijn bedriegt, ik naai zeker nog, zoveel als de tijd het toelaat.
Alleen kies ik die schaarse tijd blijkbaar nogal weinig om me eens aan een nieuw blogberichtje te wagen.

Misschien doe ik de komende weken wel eens wat moeite om wat schade in te halen?

Bijna een maand geleden vierden we hier feest voor Matteo!
Zijn outfit kwam al aan de beurt.
Tijd dus om nog wat meer outfits te bloggen ... 😥



De outfit van Leonie was eerder een toevallige uitkomst.
Deze werd al grotendeels in mekaar gestoken eind februari.
Leonie zit in een moeilijke fase op naaigebied.
Naaien mag, ja zelfs met 'please, mama'.
Maar eens af, slaat de twijfel toe en hijst ze zich elke morgen opnieuw in haar 'schooluniform' ofte 'skinny jeans, topje, sneakers' zoals Eva al beschreef.


Ze bladert net zoals haar mama graag in een tijdschriftje.
Dus elke keer er een nieuwe LMV in de bus valt is ze er als de kippen bij!
Haar oog viel op de 'Michèle top' bij editie 2 maart-april.
'Dit vind ik wel mooi, mama!'





Ik vond het ook wel iets voor deze jongedame en wilde het naaien nog eens een kans geven.
Zo'n klein topje, dat zou misschien wel een ideaal restverwerkingsprojectje zijn.
Er werd gepuzzeld uit het restje van de jurk van haar doopmeter.
Ik wilde er zelfs nog een Rachel rok uit!
Ok, het rokje zou wel 'heel erg' kort worden, maar een extra boord kan de redder bij stoffenschaarste zijn. Dat deed ik al wel eerder en valt hier erg in de smaak.



Eens af, beslisten we al gauw dat deze outfit best wel geschikt zou zijn voor het feest!



Dit moet zowat de goedkoopste feestoutfit ooit geweest zijn, want zelfs de knoopjes vond ik in mijn voorraadje.



Die zusjes, hoe lief zijn ze als ze overlopen van liefde voor elkaar!
Geen zelfgemaakt jurkje voor Lucia, trouwens.




Het kapsel van de eerste uren was mijn bijdrage.


Alleen, dat bleef niet duren, de zwaartekracht kon die danspasjes niet aan.
Geen nood, dan hebben de meisjes het ideale nichtje!


Vormsel anno 2017

Vorige zaterdag vierden we feest,
Matteo vierde zijn vormsel samen met familie en vrienden.
En ja, zoals gewoonlijk waren we al maanden bezig met de voorbereidingen.
Het mentale startschot voor de outfit (want ja, laat dat nu één van mijn verantwoordelijkheden zijn :-)  )kwam er in een gesprek met een vriendin.

Ik opperde dat we dit keer misschien voor een trui of zo zouden gaan, want zo'n 'blazertje' komt uiteindelijk nadien niet echt veel meer uit de kast ...
De reactie kwam al snel, 'Matteo is wel super schoon (= Westvlaams voor mooi) met een blazertje hé', zei de vriendin.
Die ene zin was voldoende om me opnieuw overstag te doen gaan.
Want ja, ik vind mijn 'klein groot' ventje inderdaad ook zo 'charming' met een 'blazertje'.

Als je al eens een 'vijfde' communiefeest voorbereidt, blijf je er wel vrij rustig onder.
Voor mij geen aankoop 'tegen de tijd' al tijdens de kerstvakantie omdat iedereen dan kleren koopt en omdat er dan misschien geen kleren meer zouden zijn. (Al eens meegemaakt? Dat er geen kleren meer zijn? Dat zou pas een grap zijn !!)

Ik nam dus rustig de tijd om wat rond te kijken en hier en daar wat te pinnen.
Wat me opviel, was de trend voor het 'driedelige' maatpak, ofte 'het gileetje' onder het 'colbertje'.

Het was op dat moment nog niet in me opgekomen om dit soort outfit zelf te maken,
maar door het zien van enkele prijzen (ja makkelijk meer dan €500) werd ik toch wat getriggerd.
Hoe meer ik er over dacht, hoe meer zin ik er in kreeg.
Een nieuwe uitdaging zou het worden.


Ook dit keer werd het toch even een pittige zoektocht naar de geschikte stoffen. Gelukkig vond ik al op dag 2 het nodige in De Stoffenkamer en In Den Beer.

Er werd wat extra naaitijd ingelast en ik kreeg ook wat extra naailessen van de juf.
Het kostte me best wat tijd, maar ook veel voldoening.
Eigenlijk is alles vrij vlot verlopen.

Het ideale colbertje vond ik in Burda februari 2017
Het patroon voor een gilet was al iets ouder en dat heb ik ook gemerkt, want ik maakte hem uiteindelijk 5 cm korter en nam ook nog veel in om te versmallen.
Als hemd geen twijfel hé, het alom geprezen Theo-patroon!


Ik mag wel zeggen dat ik het 'gebiesd' zakje, al of niet met extra klep, ondertussen in de vingers heb.
Zes versies in totaal en met plezier.
Ik vind dit soort zakjes steeds leuker om te maken :-)

Matteo had de 'coolste' vormselpeter, zijn beste vriend, zijn grote neef Hannes.
Een coole jonge gast die zich ook al eens graag feestelijk kleedt.
Hannes zei me dat hij zich als vormselpeter zou aanpassen aan zijn 'pupil', m.a.w. een strikje of een das?
Matteo ging voor het strikje!
En de broek, die kwam gewoon van de winkel :-)


Voor de fotoshoot konden we opnieuw rekenen op mijn broer.



En waw, dat doet hij met heel veel overgave!
Een echte passie voor hem en het mag gezegd, 
hij kan er wat van.
Een echt plezier om te doen.
Ook voor Matteo!














Een mooi herinnering voor ons allen!
Een moment om naar terug te kijken in de komende jaren, want slik, ik besef nog beter dan de vorige keer dat dit feest toch ook een stuk afscheid nemen is van een onbezorgde kindertijd.

Matteo is er klaar voor!
En dat is wat telt :-)




When toughts become dreams.



Wintercollectie is klaar!

Jiehaa !!!
De wintercollectie is klaar.
Ik weet het, rijkelijk laat, natuurlijk.
Met de nieuwe zetel had ik een heel goede reden om nieuwe kussenhoezen te voorzien.
Het oorspronkelijke plan was om voor elk seizoen een collectie te voorzien.
Omdat de zetel in december werd geleverd, zou ik dus beginnen met een wintercollectie.

De ervaring leert dat ik soms 'een nogal brede kijk' om mogelijke stofjes heb.
Een 'te brede kijk' wat de MDH betreft!
Om maar geen ontgoochelingen te veroorzaken, 
brachten we samen een bezoekje aan 'de Soldeur'.
We kozen er drie stofjes.


Er mocht wat glamourgehalte bij, dat was ok voor de MDH.
En als het op glamour aankomt, dan moet je bij de stofjes van Lotte Martens zijn.
Zo'n paneeltje is wat prijzig, maar ik mag daar wel elke avond mijn hoofd op laten rusten hé,
dus dan vind ik dat zijn geld meer dan waard!
Perfect om met een bronzen paspel af te werken.


Het grijsgroene stofje was een koopje.
Twee couponnetjes uit de gordijnencollectie.


Sowieso had ik een 'bont'-kussen in gedachten en het geluk zat aan mijn kant, want ze hadden toen net een nepbontje met gouden spikkeltjes op de puntjes.
Als je het echt wil zien, dan zal je wel een beetje je best moeten doen!



De eerste twee versies waren heel snel klaar.
Ja, toen het nog echt winter was.
Maar de 'bont'-kussens werden steeds maar weer uitgesteld.
Veel pluisjes, heel veel pluisjes als je hier in gaat knippen.

Toen ik twee weken geleden op naaiweekend ging,
vond ik dit project de ideale afsluiter van een zeer aangenaam weekend!
Zo zou ik mijn ventje thuis gelukkig maken, 
eindelijk af die kussens!
En zou ik mijn 'aantal afgewerkte stuks' in no time met 2 kunnen verhogen.
Of ik de compagnons op naaiweekend zo gelukkig maakte?
Je weet wel, veel pluisjes, heel veel pluisjes ;-)

Als ik nog eens met 'nepbont' thuis kom,
dan doe ik dat thuis hoor, dames!
Want ja, de I robot is een feit!


En nu wordt het dringend tijd voor de zomercollectie.
I know, daartussen heb je nog de lente ...
maar laten we die lente maar even uitstellen en meteen naar de zomer doorschuiven!!

Ik heb zin in etnisch ... denk ik.
Iemand een tip waar je dit soort stofjes op de kop kan tikken?